Laatste uitspatting

In Hobart bereid ik me een laatste keer voor op een kleine expeditie in de Tasmaanse wildernis. Ik heb er zin in, maar ik ben ook een beetje nerveus. Het is namelijk winter in Tasmanië. In het slechtste geval kom ik negen dagen lang geen levende ziel tegen en moet ik het in m’n eentje opnemen tegen kou, wind, regen en sneeuw.

image

Ik maak mezelf wijs dat het allemaal wel zal meevallen maar diep in mij zit intussen ook een volwassen kerel en die zegt: “hang nu niet de Rambo uit en huur tenminste zo’n PLB!” Een Personal Locator Beacon is een klein doosje met een straffe antenne. Ik mag het enkel activeren “in onmiddellijk levensbedreigende situaties”, bijvoorbeeld als ik met een openbeenbreuk in een greppel lig te onderkoelen. Dat is toch een geruststelling.

image
Winderige hoogvlakte voorbij Marion's Lookout
image
Zelfs modder kan mooi zijn!

In mijn rugzak zit dus eten en brandstof voor negen dagen, een warme slaapzak en één set droge kleren, alles extra ingepakt in plastic vuilniszakken. Vooral dat eten weegt serieus door. Niettemin denkt Eva dat ik veel te weinig mee heb. Ze zal gelijk krijgen. Ik heb inderdaad meer energie nodig dan ik dacht, alleen nog maar om warm te blijven. Dus op het einde van dag drie hou ik een oefening in rantsoeneren en verdeel ik alles over zes gelijke stapeltjes. Tegen dan is het al lang duidelijk dat ik met een crashdieet bezig ben. Ik kan het iedereen aanraden: nooit gedacht dat instant noodles en poedersoepjes zo lekker konden zijn!

image
Vijfgangen diner
image
Du Cane Hut

Dus af en toe heb ik een beetje honger. Ik laat het niet aan m’n hart komen want deze ervaring is magisch. ’s Ochtends vertrek ik van zodra het licht is en dan kom ik van heel de dag niemand tegen. De dagen zijn kort en de zon komt amper boven de horizon. Ik moet dus opschieten maar dat gaat vanzelf want mijn voeten zijn altijd nat, dus stilstaan is gelijk aan kou lijden. Ik neem zelfs geen tijd voor een lunchpauze: gewoon twee mueslibars uit het vuistje en blijven gaan.

image
Eucalyptusbos met een streepje zon
image
Tasmanië, dat zijn pinguïns in de zomer en papegaaien in de winter. Geen vragen bij stellen.

De rangers hebben verspreid over het nationaal park een tiental landingspads voor helikopters gebouwd en daartussen paden gemarkeerd. Bij elke landingsplaats hoort een vrij behoorlijke schuilhut met een gas- of kolenkachel. Allemaal bijzonder goed geregeld! Doorgaans komen er in de loop van de namiddag nog één of twee mannen binnengevallen. Het is steeds weer uitkijken naar het gezelschap: steevast rasechte “bushwalkers” met speciale humor en grappige verhaaltjes.

image
Helipad bij Kia Ora
image
De sinistere Acropolys
image
Zicht vanaf Acropolys

Ik weet nu dat er verschillende types van “gear nerds” bestaan. De grappigste is ongetwijfeld de “ultralighter”, die het handvat van zijn tandenborstel zaagt om gewicht te besparen. Maar ik leer ook dat er outdoor-merken zijn die garanderen dat hun expeditietent 400 nachten meegaat en dat er mannen zijn die dat testen. Kerels als de geweldige Marcus vertegenwoordigen het andere uiterste: voor elke avond heeft hij een wortel, een ajuin en een teentje knoflook (“fresh veggies”) en hij zweert bij zijn regenjas van twintig dollar. Al moet ik natuurlijk niet doen alsof ikzelf dan de normale ben.

image
Kia Ora Hut, met een grijnzende Marcus achter zijn fluo regenjas.

Trouwens, Marcus heeft gelijk met zijn goedkope regenjas. Na vier dagen ben ik vast van plan om Goretex een proces aan te doen. Nog drie dagen later heb ik er vrede mee dat waterdichte kledij gewoon niet bestaat. Ik sop vrolijk verder door het regenwoud, dat zijn naam alle eer aan doet.

image

image
Hier heeft een boom nog de functie om gewoon om te vallen
image
De Labyrinth-hoogvlakte

image

image
Rots close-up

Na negen dagen in de bush zit mijn laatste exploot er weeral op. Koud en nat tot op het been, blij dat ik er vanaf ben maar ook even blij dat ik het gedaan heb. Kijk maar naar de foto’s (simpel cameraatje, geen fotoshop, geen effecten). Ze geven een klein beetje een idee van hoe het voelt om omringd te zijn door niets anders dan rauwe onbarmhartige natuur. Onvergetelijke ervaring!

W

Advertenties
Laatste uitspatting

Een gedachte over “Laatste uitspatting

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s